sek sek oynayan kalbime

ceza veriyor attığın bakış

yüksek kibir andante..bir düş içinde

sıralı döviz sessizliği..uzun yokuş tırmanırken güneş

seyirci boyları yakamda incecik terk


çizgiler boyu yalpalıyor kurduğum hayal

durup anlıyor hiç içimden geçerek

bir kaç derin mec sıkışmışken buklelerin

sarmalayan hüznümün artığı

bir dost arıyor üşürken yıldızlar

ardımda ayak izleri..çabuk unuttuğum ateş

kalbinin yarısı bendeyken


şiirler deren suyun komşusuydum..inanmıyorum artık

temizliğe bir karış sakal tutarken

içimde derin fırtınalar gök süzlerin inadı

helezonik kaygılar küserken biçim

sarıp sarmalıyım artık serkeşliği

bir şeker kağıdına


yaz diyen kalabalığın boyuna sürdüm

kimsesiz şiirleri

artık uslanır içimde nehirler

çocuklar sustuğu zaman

..bir mola ver..oyuna ilk sen başla

sevinçler küslükler biçim ararken


dönüyor dünya durup düşünürken..

düşünceler kurtluyorum kalbinin kutusunda

her oyunda öfkeli..bir sabır çatlıyor bakışların

artık umurumda değil yazdırdıkların..bir kaç salak okursa

şiir ayak kurulur


idamım kalbin ortası olsun

as beni hüzünlerimden





Hüseyin Bozkurt

Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır