yalandan ölmüşlüğün vardır..cesedimi taşırken
hiç bir taş yerinde durmaz..hiç bir aşk gerçeği değil düştüğü yerin
yalan sözler güftesiyken
kuş sesi katmışsın aramıza
öyle saf bakışlar yiten zamanın
öyle dal budaklanmış baharların
imzasına kalmış hayal boşluğun
beyaz sesin
hiç kara gün yazmamış meseller
anlatmışsın kendinden
çiğnediğin ruhuma
yakalamıştım ipincecik dilini..yalanından öpmüştüm
hiç yalan kalmadım sevdiklerimden ..bir aşağı
bir yukarı çıkarken
unuttuğum mendil gözlerin sebilidir
her insan azbuçuk..yarı ağandır sevdiklerine
yarı dolmuş niyetinde gidişler
taş yerinde durmaz..kalp yerinde ağır bir soluk taşır gül yangınları
bir aşk böceği düşer gecenin ortasına..
ışık değil kesilen
gözlerin yalan biçimi asetik edilen
bir gövdenin yandığıdır
kuş sesleri koymuşssun aramıza..daha bir gerçek durur perşembeler
daha bir duru geçer geceler
hatırlamak eyleme karışmak kadar suçtur
hiç anlamıydın düşerken beni
bilmedin yangınlardayken diri diri söndüğümü
dallarda ötüşen sesi
hiç bir kaş yerinde göz çizmez..göz sadece uslu sudur sınıfın
kalabalık meclisler salonunun baş köşesinde
ayak kurular tahta kaşıkları kemirirken kurt
hep bir yalanın imgesiydin..yalanım olsun ki gerçek bilmedim
bir yolculuk anına yırttım defterimden
bir kaç isimle birlikte hünerini
zaman desteyken ellerim ağırdır
taş kadar kalp gütmedim kuş sesleri verirken
şiirler geçtim durmadan yalanından
evren tanıktır..bir gözü oyarcasına sözcük çıkınından
saçılırken yıldızlar
karanfil giden dostun hatrına..bir yalan uğurladı ardında ellerim
beni yalanından sıyıran hiç bir melek bulamaz
bir düş kedisi bile yokken ..tırnaklarım
eşelek toprağın biçim verdiği yontuydu
sapkınlık geçiren bir ayın ardında zil takmalıydım ..güle güle sevişlere
artık yalansız bir geceyi sevebilirim artık..
çürüdüm mü ne
yalansız hiç bir çeyrek yükselmez borsamda
Hüseyin Bozkurt
Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır