1/7/2008 ·

yalandan ölmüşlüğün vardır..cesedimi taşırken









hiç bir taş yerinde durmaz..hiç bir aşk gerçeği değil düştüğü yerin


yalan sözler güftesiyken

kuş sesi katmışsın aramıza

öyle saf bakışlar yiten zamanın

öyle dal budaklanmış baharların


imzasına kalmış hayal boşluğun

beyaz sesin

hiç kara gün yazmamış meseller

anlatmışsın kendinden

çiğnediğin ruhuma


yakalamıştım ipincecik dilini..yalanından öpmüştüm

hiç yalan kalmadım sevdiklerimden ..bir aşağı


bir yukarı çıkarken

unuttuğum mendil gözlerin sebilidir


her insan azbuçuk..yarı ağandır sevdiklerine

yarı dolmuş niyetinde gidişler

taş yerinde durmaz..kalp yerinde ağır bir soluk taşır gül yangınları

bir aşk böceği düşer gecenin ortasına..

ışık değil kesilen

gözlerin yalan biçimi asetik edilen

bir gövdenin yandığıdır


kuş sesleri koymuşssun aramıza..daha bir gerçek durur perşembeler

daha bir duru geçer geceler


hatırlamak eyleme karışmak kadar suçtur

hiç anlamıydın düşerken beni

bilmedin yangınlardayken diri diri söndüğümü

dallarda ötüşen sesi


hiç bir kaş yerinde göz çizmez..göz sadece uslu sudur sınıfın

kalabalık meclisler salonunun baş köşesinde

ayak kurular tahta kaşıkları kemirirken kurt


hep bir yalanın imgesiydin..yalanım olsun ki gerçek bilmedim

bir yolculuk anına yırttım defterimden

bir kaç isimle birlikte hünerini


zaman desteyken ellerim ağırdır

taş kadar kalp gütmedim kuş sesleri verirken


şiirler geçtim durmadan yalanından

evren tanıktır..bir gözü oyarcasına sözcük çıkınından

saçılırken yıldızlar

karanfil giden dostun hatrına..bir yalan uğurladı ardında ellerim


beni yalanından sıyıran hiç bir melek bulamaz

bir düş kedisi bile yokken ..tırnaklarım

eşelek toprağın biçim verdiği yontuydu


sapkınlık geçiren bir ayın ardında zil takmalıydım ..güle güle sevişlere

artık yalansız bir geceyi sevebilirim artık..


çürüdüm mü ne

yalansız hiç bir çeyrek yükselmez borsamda




Hüseyin Bozkurt

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır

« Önceki :: Sonraki »